Trzyskładnikowe rozliczanie kosztów c.o.

 Już od 1997 roku przyjęliśmy zasadę, że rozliczając koszty ogrzewania wewnątrz budynku, tzw. koszty wspólne (straty ciepła w piwnicy budynku, ogrzanie części wspólnych np. klatek schodowych, pralni, suszarni, przenikanie ciepła przez ściany i emisję ciepła z nieopomiarowanych pionów) należy rozliczać niezależnie od wskazań i rodzaju zastosowanych urządzeń pomiarowych (podzielniki, ciepłomierze). Przez wiele lat jako jedyni (także na szkoleniach i konferencjach) wskazywaliśmy i argumentowaliśmy zasadność stosowania 60% udziału kosztów stałych i wspólnych, zamiast powszechnie stosowanego 30% kosztu stałego.

 Ze względu na zróżnicowaną wysokość kosztów stałych (wynoszą od 0 do 50% ogólnych kosztów ciepła w budynku) oraz aby zapewnić przejrzystość i czytelność rozliczeń, proponujemy wykonywanie indywidualnych rozliczeń kosztów ogrzewania z podziałem na:

- koszty stałe         – rozliczane wg powierzchni lub kubatury budynku

- koszty wspólne  – rozliczane wg powierzchni lub kubatury budynku

- koszty zużycia    – rozliczane wg wskazań podzielników lub ciepłomierzy. 

więcej...

 Ostateczne zasady indywidualnych rozliczeń kosztów ogrzewania określa właściciel lub zarządca budynku.

 Nasz pogląd na występowanie i sposób podziału kosztów wspólnych, znalazł odzwierciedlenie w postanowieniach art. 9 (Opomiarowanie) pkt. 3 Dyrektywy Parlamentu i Rady Europy nr 2012/27/UE, która wskazuje zasadność zapewnienia przejrzystości i dokładności indywidualnego rozliczania poprzez określenie przez poszczególne Państwa, sposobu podziału kosztów strat na wew. instalacji i ogrzewania części wspólnych.